Urodziła się 3 lutego 1941 r. w Łodzi. W 1969 r. ukończyła filologię polską na UŁ, pracując następnie jako nauczycielka języka polskiego w łódzkich szkołach ponadpodstawowych.
W 1980 r. podjęła działalność w KPN i Komitecie Obrony Więzionych za Przekonania.
Do 13 XII 1981 r. była członkiem Kierownictwa Akcji Bieżącej i szefem propagandy łódzkiego obszaru KPN. Wraz ze Zbigniewem Rybarkiewiczem i Marią Kępińską redagowała pisma „Wolna Polska” i „Niepodległość”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego sprzeciwiała się próbom rozwiązania struktur Konfederacji w Łodzi. W 1982 r. była pomysłodawcą, redaktorem, autorką testów i drukarzem pisma „Przedwiośnie” i równocześnie współredagowała inny tytuł: „Zawsze Solidarność”.

Po aresztowaniach związanych z tymi pismami kontynuowała działalność wydawniczą.
Wraz z synem Pawłem Kozłowskim, redagowała
i drukowała kolejne tytuły: „Harce” (1983) i „Obszar III” (1986-1987). W latach 1984-1986 – wraz z mężem Markiem Więckiewiczem i P. Kozłowskim utworzyła wydawnictwo „Polska
i Polityka”, które wydało kilkanaście tytułów broszur. Dokonywała wyboru tekstów, redagowała, przygotowywała matryce i drukowała poszczególne pozycje we własnym mieszkaniu przy ul. Brackiej 45. Współpracowała w zakresie poligrafii z pismami „Prześwit” i „Gotowość „S”, sygnując drukowane wydawnictwa jako Drukarnia im. Hieronima Dobrowolskiego. W publikowanych tekstach posługiwała się pseudonimem Paweł Winnogórski. W latach 1984-1987 była członkiem Centralnego Kierownictwa Akcji Bieżącej.
31 października pobita przed blokiem przy ul. Wspólnej 5 przez funkcjonariusza SB. Doznała wówczas wstrząsu mózgu. W jej mieszkaniu pięciokrotnie dokonywano rewizji.
W latach 1988-1990 związana z oddziałem łódzkim Organizacji Solidarność Walcząca,
m.in. redagowała pismo „Unia”. Po 1990 r. wyjechała na kilka lat do Kazachstanu, gdzie nauczała dzieci potomków polskich zesłańców.
W 2006 r. otrzymała z rąk Prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
W kolejnych latach na emeryturze.